با وجود اینکه لکوپلاکیا با تشخیص هیستوپاتولوژیک خاصی مرتبط نیست به عنوان یک ضایعه پیش سرطانی یا پیش بدخیمی در نظر گرفته میشود. لکوپلاکیای مویی یکی از شایعترین بیماریهای دهانی القاء شونده توسط ویروس اپشتین بار است که در بیماران با نقص سیستم ایمنی، مانند بیماری ایدز مشاهده میشود. هدف این مطالعه تعییین حضور ویروس اپشتین بار در بیماران با لکوپلاکیای معمولی و لکوپلاکیای مویی دهانی و مخاط سالم بود.
مواد و روشها:
در این مطالعه مورد- شاهدی گذشتهنگر، تعداد 18 نمونه لکوپلاکیای معمولی، 12 نمونه لکوپلاکیای مویی و 30 نمونه از مخاط سالم و غیر پاتولوژیک دهان افراد سالم به عنوان شاهد، تهیه شد. نمونهها از بلوکهای پارافینی که قبلاً از بیوپسی نمونهها به دست آمده بود انتخاب شدند. DNA نمونهها با روش Chelex-100، خالصسازی و سپس PCR شدند. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS و آزمون 2χ و آزمون دقیق فیشر در سطح معنیداری 05/0 آنالیز شدند.
یافتهها:
10 نمونه لکوپلاکیای مویی (83 درصد)، 8 مورد لکوپلاکیای معمولی ( 44 درصد) و 6 مورد از نمونههای سالم حاوی ویروس اپشتین بار (20 درصد) بودند. آزمون دقیق فیشر نشان داد که بین توزیع فراوانی حضور ویروس در سه گروه تفاوت معنیدار وجود دارد؛ (001/0p value < ) همچنین بین توزیع فراوانی حضور ویروس در دو گروه لکوپلاکیای مویی و مخاط سالم تفاوت معنیدار وجود داشت (001/0p value < ). طبق آزمون 2χ بین توزیع فراوانی حضور ویروس اپشتین بار در دو گروه لکوپلاکیای معمولی و لکوپلاکیای مویی تفاوت معنیدار وجود داشت (033/0 =p value )؛ اما بین دو گروه لکوپلاکیای معمولی و مخاط سالم تفاوت معنیدار وجود نداشت (071/0 =p value).
نتیجهگیری:
با توجه به محدودیتهای این مطالعه، توزیع فراوانی ویروس اپشتین بار در لکوپلاکیای مویی با اختلاف معنیداری بیش از لکوپلاکیای معمولی و مخاط سالم میباشد. این مسأله نشانگر نقش ویروس اپشین بار در ایجاد لکوپلاکیای مویی و تأیید کننده مطالعات پیشین بود.
