fa تغییرات حرارتی و سطحی ایمپلنت‌های دندانی با استفاده از وسایل چرخشی و وسیله پیزوالکتریک بعد از ایمپلنتوپلاستی: یک مطالعه آزمایشگاهی پریودنتولوژی Periodontology پژوهشي Research <div style="text-align: right"><b style="line-height: 2.2">سابقه و هدف</b>:</div><div style="text-align: right direction: rtl"> پری‌ایمپلنتیت واکنش التهابی غیرقابل برگشت بافت‌های نرم و سخت در اطراف یک ایمپلنت فانکشنال است. یکی از راهکارهای درمانی آن ایمپلنتوپلاستی است. این روش، صاف کردن و پالیش کردن سطوح زبر ایمپلنت‌هایی که به محیط دهان اکسپوز شده‌اند، توسط وسایل چرخشی می‌باشد که باید با احتیاط انجام شود زیرا ممکن است باعث افزایش درجه حرارت در اطراف بدنه ایمپلنت و استخوان احاطه کننده‌اش گردد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه میکرومورفولوژی و تغییرات حرارتی بدست آمده از وسایل چرخشی متفاوت و وسیله پیزوالکتریک پس از ایمپلنتوپلاستی بود. </div><div style="text-align: right direction: rtl">  <b>مواد و روشها</b>: </div><div style="text-align: right direction: rtl">در مطالعه آزمایشگاهی حاضر 48 سطح فیکسچر Intra lock با شش روش پالیش توسط فرزهای کارباید شش و دوازده پره، فرزهای الماسی با سایز متوسط ذرات 30 و 90 میکرومتر و سرقلم‌های پیزوسرجری 0T1 (سایز ذرات=91 میکرومتر) و 0P5 (سایز ذرات=30 میکرومتر) به صورت منفرد یا متوالی برای 60 ثانیه دریل شدند. تغییرات در حرارت هر 5 ثانیه ثبت شد. زبری سطوح آماده شده توسط پروفایلومتر برای پارامترهای Ra2 و Ra1 (روش پالیش منفرد)، Rz2 و Rz1 (روش پالیش متوالی) اندازه‌گیری و سطوح توسط میکروسکوپ الکترونی اسکن کننده field emission ارزیابی شدند. </div><div style="text-align: right direction: rtl">  <b>یافته‌ها:</b> تغییرات حرارتی گروه پیزوسرجری تفاوت آماری معنی‌داری با دو گروه دیگر نشان داد (حداکثر افزایش حرارت C º 2/1) . تفاوت آماری معنی‌داری بین فرزهای الماسی و کارباید در تغییرات حرارتی دیده نشد و در هر دو گروه حرارت نسبت به نقطه آغاز کاهش داشت. میانگین شاخص Ra در گروه پیزوالکتریک (23/0 ± 57/1) بطور مشخصی پایین‌تر از گروه‌های الماسی (05/0 P< ، 40/0 ± 45/2) و کارباید (05/0 P< ، 28/0 ± 10/2) بود. همچنین این شاخص در گروه کارباید بطور معنی‌داری پایین‌تر از گروه الماسی بود(05/0 P< ). پارامتر Rz1 در گروه‌های کارباید و الماسی بطور مشخصی بالاتر از گروه پیزوالکتریک بود. تفاوت معنی‌داری بین سه گروه از نظر شاخص Rz2 دیده شد. حداقل میزان این شاخص در گروه پیزوالکتریک و حداکثر آن در گروه الماسی بود. </div><div style="text-align: right direction: rtl"><b>نتیجه‌گیری</b>: این مطالعه آزمایشگاهی نشان داد که ایمپلنتوپلاستی با وسایل چرخشی و پیزوالکتریک در شرایط خنک‌کننده مناسب، حرارت زیادی تولید نمی‌کند که بتواند باعث صدمه به بافت نرم یا استخوان اطراف ایمپلنت تحت درمان شود. وسیله پیزوالکتریک در روش‌های منفرد و متوالی سطح صاف‌تری را نسبت به فرزها ایجاد کرد که می‌تواند برای ایمپلنتوپلاستی مفید باشد.</div><hr><p class="MsoNormal" dir="RTL"><b><span lang="FA" style="font-family: Tahoma, sans-serif">منبع:</span></b><span lang="FA" style="font-family: Tahoma, sans-serif"> مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی<o:p /></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA" style="font-family: Tahoma, sans-serif"><a href="http://jds.sbmu.ac.ir/browse.php?a_id=1174&sid=1&slc_lang=fa" target="_blank"><font color="#0000ff">متن کامل</font></a></span><span lang="FA" style="font-size: 12pt line-height: 115% font-family: Tahoma, sans-serif"><o:p /></span></p> سطح ایمپلنت دهانی, تغییرات حرارتی, پری ایمپلنتیت, زبری, ایمپلنتوپلاستی, وسایل چرخشی, وسیله پیزوالکتریک, 0 0 http://idai.ir/browse.php?a_code=A-10-32-2704&slc_lang=fa&sid=1 سعید رئوفی 100319475328460012695 100319475328460012695 No دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز مهرنوش سبزقبائی sabzeghabaie@yahoo.com 100319475328460012696 100319475328460012696 Yes دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز رضا عمید 100319475328460012697 100319475328460012697 No دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی