نام کاربری :
رمز عبور :
  به خاطر بسپار
کلمه عبور را فراموش کرده ايد؟
ثبت نام کاربر جديد
AWT IMAGE

AWT IMAGE
بیماری های دهان: اثر ژل آلوورا و تریامسینولون موضعی در درمان لیکن پلان دهانی

 اثر ژل آلوورا و تریامسینولون موضعی در درمان لیکن پلان دهانی

نویسندگان: داریوش امانت * ، رحیم بحری نجفی 1 ، لیدا تازش2

  * دانشیار گروه بیماریهای دهان، دانشکدهی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز

  1-دانشیار گروه داروشناسی، دانشکدهی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان

  2-دستیار گروه بیماریهای دهان، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز

  amanatd@sums.ac.ir


چکیده مقاله:


بیان مساله:

لیکن پلان دهانی، یک بیماری التهابی مزمن پوستی مخاطی است، که به ویژه می تواند در گونه های اروزیو و آتروفیک دردناک باشد. در این زمینه، درمانهای بی شمار با نتایج متفاوت بررسی شده است.

  هدف:

هدف از این پژوهش ، بررسی و مقایسه ی اثر ژل آلوورا و استرویید موضعی (تریامسینولون) در درمان موضعی لیکن پلان دهانی بود.

  مواد و روش:

 در این پژوهش دوسویه کور، شمار 50 بیمار ( 13 مرد و 37 زن ) مبتلا به آسیب های دهانی لیکن پلان، انتخاب و به گونه ی تصادفی به دو گروه بخش شدند، که یک گروه ژل آلوورا 70 درصد و گروه دیگر، تریامسینولون موضعی 1/0 درصد دریافت کردند. شیوه ی درمان به صورت استفاده ی موضعی سه بار در روز از دارو برای مدت هشت هفته بود، که بیماران هر دو هفته تحت پی گیری قرار می گرفتند. بررسی بالینی و کاهش درد بر روی هر دو گروه بیماران، با روش تانگپراسوم ( Thongprasom ) و مقیاس مشاهده ای عددی ( VAS (Visual analogue scale ) ) انجام و داده ها با نسخه15 SPSS وارد کامپیوتر شدند و از طریق روش آماری اندازه گیری پیاپی واکاوی شدند.

  یافته ها:

 در این پژوهش، در بررسی بالینی 20 بیمار گروه داروی تریامسینولون به شیوه ی درمان پاسخ خوب دادند و سه بیمار در طول دوره ی

  درمان بهبودی کامل داشتند ولی در گروه دارویی ژل آلوورا، 9 نفر از بیماران به شیوه ی درمان پاسخ خوب داشتند و در هیچ یک بهبودی کامل در روند دوره ی درمان دیده نشد و p . value معنادار بود( P <0/001) . همچنین، هیچ گونه عارضه ی جدی در هر دو گروه در طول بررسی گزارش نگردید.

  نتیجه گیری:

استفاده از ژل آلوورا در درمان آسیبهای اروزیو و آتروفیک لیکن پلان پیشنهاد میشود ولی در آسیب های اولسراتیو با توجه به نتایج بررسی کنونی، استفاده از استروییدها به عنوان انتخاب درمانی مناسب پیشنهاد میگردد

  واژه های کلیدی: آلوورا ژل، تریامسینولون موضعی، آسیبهای دهانی لیکن پلان


منبع: مجله دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

  متن کامل 

بایگانی مطالب:

مروری بر تأثیر مصرف داروهای گروه بیفسفونات بر نکروز فکین
مقایسه آزمایشگاهی اثر ضد باکتری دو داروی کلشی‌سین و هیدروکسید کلسیم بر چند گونه میکروبی و فلور نرمال بزاق
بررسی مقایسه‌ای حضور اپشتین بار ویروس (EBV) در لکوپلاکیای معمولی و مویی و مخاط سالم به روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز(PCR)
بررسی تأثیر لایه نازک داروی حاوی عصاره سنجد بر رفلکس تهوع
بررسی غلظت اینترلوکین– 1 آلفا، اینترلوکین 10 و فاکتور نکروز دهنده تومور- آلفا در بزاق بیماران مبتلا به ضایعات دهانی پمفیگوس ولگاریس به روش ال
بررسی مقایسه‌ای میزان آنزیم‌های لاکتات دهیدروژناز وآسپارتات آمینوترانسفراز در بیماری‌های پریودنتال
اثر ژل آلوورا و تریامسینولون موضعی در درمان لیکن پلان دهانی
بررسی سطح کنترل قندخون بیماران دیابتیک مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی زاهدان (ایران) در سال 1384
کاربرد تحلیل پاسخ‏های رتبه ای طولی در درمان دارویی اختلالات روانی بر بیماری لیکن پلان دهانی
تاثیر قرص مکیدنی عصاره تام پوسته انار بر رفلکس تهوع

:. کل کاربران ثبت شده: 185
:. کاربران حاضر در وبگاه: 0
:. میهمانان در حال بازدید: 8128
:. تمام بازدید‌ها: 19464656
:. بازدید 24 ساعت قبل: 75402

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به جامعه اسلامی دندانپزشکان می باشد.

صفحه اصلی | درباره ما | ارتباط با ما | نقشه سایت

Created in : 0.06 seconds with 43 queries by YEKTAWEB