مقایسه عملکرد باندینگ سلف-اچ با روش اچ و باند (دو مرحله ای) در کارآئی فیشور سیلانت نویسندگان: کتایون سالم1, فاطمه شاهسواری*, آرش انیسیان2, مهران مرادی3 *استادیار آسیب شناسی دهان، فک و صورت واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران 1-استادیار آسیب شناسی دهان، فک و صورت مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان 2-استادیار گروه اپیدمیولوژیست دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 3-دندانپزشک shaahsavari@gmail.com
چکیده مقاله: مقدمه: بیشترین محل ایجاد پوسیدگی در مولرهای دائم تازه رویش یافته پیت وشیارها هستند، در عین حال کاربرد فیشورسیلنت در این دندانها به علت دشواری در کنترل رطوبت، مورد سؤال است. هدف از این مطالعه، بررسی کلینیکی کاربرد دو نوع باندینگ عاجی همراه با فیشور سیلنت در مولرهای اول تازه رویش یافته بود. مواد و روشها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بر روی هر 4 مولر اول فک بالا و پایین در 56 کودک 7-6 ساله انجام شد. باندینگهای سلف-اچ (پرامپت) یا توتال-اچ (اچ-اگزایت) بدون دستکاری سطح، به طور تصادفی و به روش Split mouth در هریک از دو مولر قرینه فک بالا و پایین بکار رفتند. باندینگها در یک لایه و قبل از قرار دادن فیشور سیلنت کیور شدند. بررسی سطوح در فواصل 6 ماهه و یک ساله انجام و سیلنتهایی که کامل یا نسبی از دست رفته بودند مجدداً تکرار شدند. ارزیابی سیلنتها بر اساس روش CCC (Color, Coverage, Caries) آنالیز دادهها با آزمون Wilcoxon انجام شد. یافتهها: باندینگ اگزایت از نظر گیر و پیشگیری از پوسیدگی، برتری معنیداری را در هر دو فک نشان داد 001/0P=. در گروه اگزایت، گیر سیلنتها در فک پایین بیشتر از بالا بود (027/0P=)، در حالی که پرامپت تفاوت معنیداری بین دو فک نداشت. در مواردی که سیلنت به طور نسبی از دست رفته بود شدت پوسیدگی در گروه پرامپت به طرز معنیدار بیشتر از گروه اگزایت بود. نتیجه گیری: براساس یافتههای این مطالعه کاربرد روش اچ-باند (اگزایت) همراه سیلنت بر باندینگهای سلف اچ ترجیح دارد. واژه های کلیدی: دنتین باندینگ، ادهزیو سلف اچ، فیشور سیلنت، مولر اول دائم تازه رویش یافته
منبع: مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد متن کامل |
