نام کاربری :
رمز عبور :
  به خاطر بسپار
کلمه عبور را فراموش کرده ايد؟
ثبت نام کاربر جديد
AWT IMAGE

AWT IMAGE
جراحی دهان،فک و صورت: مقایسه سمیت دوبایومتریال مرجان مادرپورا و BMG نوع انسانی بر سلول‌های منونوکلئر خون محیطی انسان

مقایسه سمیت دوبایومتریال مرجان مادرپورا و BMG نوع انسانی بر سلول‌های منونوکلئر خون محیطی انسان

نویسندگان: دکتر حسین شاهون *، دکتر حمیدرضا عظیمی1 ، دکتر فاطمه مشهدی‌عباس 2و دکتر مهسا نعمت‌الهی3

 * استادیار گروه جراحی دهان و فک و صورت - دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد

1-استادیار گروه جراحی دهان و فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد

2-استادیار گروه آسیب شناسی دهان و فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی.

3-دندانپزشک

  shahoon@shahed.ac.ir 


چکیده مقاله:


سابقه و هدف:

 روش جراحان جهت درمان بیمارانی که به دلایل متعدد دچار نقایص استخوانی هستند استفاده از پیوندهای استخوانی است. محدودیت کاربرد بالینی اتوگرافت و آلوگرافت توسعه روزافزون استفاده از مواد جایگزین پیوند استخوان مانند(bone matrix gelatin) BMG نوع انسانی و مرجان مادرپورا را سبب شده است. مطالعه حاضر با تکیه بر اهمیت روند ترمیم نقایص استخوانی و اهمیت پاسخ سلولی و فشار سلول‌های استخوان ساز و خونی با هدف بررسی مقایسه‌ای اثر سایتوتوکسیک دو بایومتریال BMG انسانی و مرجان مادرپورا بر روی سلول‌های منونوکلئر خون محیطی صورت گرفت.

 مواد و روشها:

 در مطالعه تجربی حاضر پس از تهیه خون محیطی به روش فایکول، تهیه BMG نوع انسانی و مرجان مادرپورا و استریلیزاسیون هر دو بایومتریال، BMG و مرجان مادرپورا در غلظت های 10، 20 و 50 میلی گرم بر میلی لیتر تقسیم شدند و بر 100000سلول منونوکلئر خون محیطی که در چاهک‌های 24 خانه کشت داده شده بودند. در زمان‌های 24، 48 و 72 ساعت اثر داده شده، در انکوباتور قرارداده شدند. برای اندازه‌گیری سمیت سلولی هر دو نمونه از ماده MTT استفاده شد. با استفاده از دستگاه Elisa Readir میزان جذب نوری در طول موج 540 نانومتر برای هرنمونه سه باراندازه‌گیری ومیانگین آن خوانده شد. داده‌های آِماری بااستفاده ازانحراف معیار وآزمون ناپارامتری ویلکوکسون رنک-سام وآزمون من ویتنی یو مورد برسی قرار گرفتند.

 یافته‌ها:

فعالیت حیاتی سلول‌ها در زمان‌های 24، 48 و 72 ساعت در مجاورت BMG انسانی به طور معناداری در تمام غلظت‌های ایجاد شده از دارو افزایش یافته بود (005/0P<) . درحالی که در مورد مرجان مادرپورا، سلول‌های خونی پس از 24 ساعت در دوز 50 میلی گرم و پس از 48 ساعت در دوز 10 میلی گرم و پس از 72 ساعت در دوزهای 20 و 50 میلی گرم منجر به کاهش فعالیت حیاتی سلو‌ل‌های مونونوکلئر خون محیطی شده بودند.

 نتیجه‌گیری:

 با افزایش غلظت بایومتریال BMG انسانی در محیط کشت، میزان سلول‌های منونوکلئر خونی بیشتر شده بود که این نشان‌دهنده سازگاری مطلوب BMG با سلول‌های منونوکلئر خونی بود در حالی که مرجان مادرپورا برای همین رده از سلول های خونی دارای سمیت بود. گرچه برای قضاوت به مطالعه بیشتر با سلول‌های متفاوت نیاز است.

  واژه‌های کلیدی: سمیت، ماتریکس، BMG انسانی، مرجان مادرپورا، سلول‌های منونوکلئر خون


منبع: مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

متن کامل

بایگانی مطالب:

مطالب کدام بخش سایت بیشتر مورد نیاز شماست؟
پرسش و پاسخ
جشنواره شهید هدایت
کلینیک تخصصی دندانپزشکی
مجله علمی
نمایشگاه کتاب
نمایشگاه مواد و تجهیزات دندانپزشکی
نیازمندیها
   
:. کل کاربران ثبت شده: 168
:. کاربران حاضر در وبگاه: 0
:. میهمانان در حال بازدید: 19
:. تمام بازدید‌ها: 7619415
:. بازدید 24 ساعت قبل: 3389

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به جامعه اسلامی دندانپزشکان می باشد.

صفحه اصلی | درباره ما | ارتباط با ما | نقشه سایت

Created in : 1.21 seconds with 51 queries by YEKTAWEB